Hexagon

Natuurlijk houden wij van alle muziek die we spelen. Maar in het programma ‘Sweet Memories’ bekennen we kleur.
Elk van de leden van het ensemble heeft een absolute favoriet. In ons allerlaatste seizoen blikken wij na 36 jaar terug op de werken die wij het liefst
speelden

Frank: ‘Het weergaloze, ingetogen pianostuk ‘Conte de la vieille grand’mère’ van Sergei Prokofjev is echt een ‘darling’
van mij. Zó sfeervol en kleurrijk – een universum in anderhalve minuut!’

Arjan: ‘Alles wat Wolfgang Amadeus Mozart voor klarinet geschreven heeft is prachtig. Hij heeft het instrument
echt op de kaart gezet en daar kunnen we hem eeuwig dankbaar voor zijn. Ook zijn kwintet in Es is een hoogtepunt
van lyrische verfijning.’ En zo is het, vinden ook de anderen.

Marieke zegt: ‘Er is meer melancholische, donkere muziek dan vrolijke muziek geschreven. Hoewel ik houd van
melancholische muziek is het een feest om het kwintet van Nikolai Rimski-Korsakov te spelen. Het allegro con brio is
een kleurig, opgeruimd en soms zelfs juichend stuk waarin alle instrumenten beurtelings soleren.’

Ron voegt toe: ‘Wat het spelen bij Hexagon altijd waardevol heeft gemaakt, is dat we met componisten
samenwerkten, en door de jaren heen veel premières hebben gebracht. Mijn favoriete stuk is Schilderijen van een
Tentoonstelling, een beroemd stuk van Modest Moessorgski dat door componist en arrangeur Kees Olthuis prachtig
voor ons is bewerkt. De hoornpartij is lastig en intens, maar gelukkig ook afwisselend.’

Bram noemt nog een onbetwist meesterwerk: ‘Het Sextuor van Francis Poulenc is een van de belangrijkste stukken
die voor onze bezetting zijn geschreven, en alleen daarom al is het een ‘signature piece’ van ons. Soms lijkt het wel
tekenfilmmuziek, zo springerig en beeldend is het, maar het was de melancholische hobosolo uit het tweede deel die
maakte dat ik, al toen ik kind was, ineens hobo wilde spelen.’

Wout zegt tenslotte: ‘Dmitri Sjostakovitsj kenmerkt zich door schrille, monumentale, sombere en aangrijpend
dramatische muziek. En juist deze vier aspecten zitten in de opera Lady Macbeth uit het district Minsk. Het is
meesterlijke muziek die je naar de keel grijpt, en precies dat hebben wij als Hexagon Ensemble altijd beoogd: het
publiek ontroeren, mee op een onvergetelijke muzikale reis nemen, een reis die langs alle mogelijke menselijke
emoties voert.’